Een weekje vakantie...

Ik heb genoten van een weekje rondreizen. Peru is prachtig! Tijdens de tien uur durende treinreis van Cusco naar Puno veranderde het landschap van mooi naar nog mooier en ik heb me geen seconde verveeld.
Puno ligt aan het Titicacameer, en zeven kilometer buiten de haven drijft een kolonie eilanden. De huizen zijn van riet, de boten zijn van riet, en ook de eilanden zelf, zodat het lijkt alsof je op een waterbed loopt. Erg bijzonder...

De gemeenschap die de eilanden bewoont telt 1500 mensen, heeft een eigen burgemeester en een basisschool. Eén eiland wordt gebruikt als voetbalveld, met toeschouwers die zo nodig met een net de bal uit het water vissen...

Minstens zo fascinerend was Arequipa, 'la ciudad blanca'. Gelegen in een maanlandschap, geflankeerd door bergen en een besneeuwde vulkaan. Vanuit Arequipa ben ik met vier anderen drie dagen gaan trekken door de Canyon del Colca: uren afdalen via een rotsachtig pad, wat ik allesbehalve elegant wist te klaren, af en toe pauzerend om me weer bewust te worden van de overweldigende omgeving. Slapen in een dorpje, om vervolgens vanuit een oase in het dal de lange klim van 1400 meter aan te vatten. 'Bikkelen' noemen we dat in Amsterdam (en 'doordouwen' in Antwerpen). Tijdens het lopen herkauwde ik in mijn hoofd mijn opgedane kennis van het Spaans, formuleerde ik hele gesprekken en liet ik mijn gedachten gaan over het werk wat me te wachten staat. In mijn hoofd ben ik voorbereid, maar daarbuiten moet ik het maar afwachten...

de Canyon del Colca in volle glorie

(een deel van) het pad naar boven

en als je achterom keek...

Morgen reis ik naar La Paz en kan ik me (eindelijk) een voorstelling maken van de plek die ik me hoop eigen te maken. Maandag wordt mijn eerste schooldag, en daar kijk ik met gespannen verwachting naar uit. Laat maar komen! Hier heb ik naar afgeteld...

Tot snel!