Ook Bolivia, maar dan anders

Niet te veel woorden, maar wel beelden in dit blog!
Ik heb met Wim een heerlijke vakantie gehad, waarin we Bolivia van een andere kant hebben mogen bekijken. Eerst vijf dagen niks doen in Coroico, een dorp op drie uur reizen van La Paz, in een gebied met groene valleien en eindeloze vergezichten. Een prachtig huisje tegen een bergflank, een hangmat, een tuin, een verbluffend uitzicht, een mooie omgeving om in te wandelen, lekker eten, lezen, veel slapen en praten. Meer hadden we niet nodig…

Na Coroico weer even naar La Paz. Ik vond het bijzonder om mijn huis, mijn school, mijn stad en mijn ‘zijn’ hier te kunnen laten zien aan iemand die dicht bij me staat. Ik ben hier graag, en mijn wereld hier kunnen delen met iemand van thuis maakt mijn leven ook voor het thuisfront concreet. En dat voelt super…

markt in La Paz

Een kraampje op de Mercado de Hechicería (de heksenmarkt). Foetussen van llama's, beeldjes en poeders worden gebruikt in Aymara-rituelen.

straatbeeld in La Paz

En toen met het vliegtuig naar Rurrenabaque, een kleine stad in het tropische deel van Bolivia. Ook Bolivia, maar dan anders: de bewoners hebben andere uiterlijke kenmerken, de sfeer is meer ontspannen, én het is er warmer. Wat voor mij een welkome afwisseling was...

El Alto, een stad op zich, op de rand van het dal waarin La Paz ligt.

vlucht over de Andes

Rurrenabaque, aan de oever van de Río Beni

Drie dagen pampas (wij zouden het savanne noemen), drie dagen jungle. Dat was ons programma vanuit Rurrenabaque. Drie dagen met een bootje varen door een prachtig natuurgebied, waar roze dolfijnen, kaaimannen, schildpadden, veel vogels, apen en de schoonheid van het gebied aan onze ogen voorbijtrokken.

De dagen in de jungle waren indrukwekkend. Een uur varen met een boot, een half uur lopen door de jungle naar het kamp, waar op houtvuur werd gekookt, waar we sliepen op bamboe tafels onder een klamboe, en van waaruit we tochten door de jungle maakten. De gids, een zestiger die sinds zijn geboorte in een lokale gemeenschap woont, vertelde ons over voedsel wat ze uit de jungle halen, over medicinale krachten van planten, boomschors en wortels. En ondertussen liep hij door de jungle alsof het zijn achtertuin was en kapte hij zichzelf een weg. Drie dagen genieten dus.

Don Inocencio, de gids

tarantula, in haar nest in een palm

het doel van een tocht van zes uur: Mirador de Pampas

Terug in La Paz kreeg Wim een afscheidsfeest van formaat: La Festividad del Gran Poder. Elk jaar in juni viert La Paz feest met een parade van dansers en muzikanten in de straten. Voor ons een unieke kans om de lokale kostuums en dansen te bekijken.

En tussen Wim en mij? Dat klopt helemaal! Wordt vervolgd dus…

Tot later!