Magische plek...

Machu Picchu is een magische plek...

Zondagochtend, half zeven, probeerde ik een glimp op te vangen van de vergeten incastad. Wolken kwamen uit het dal naar boven drijven en belemmerden het zicht, maar dat leverde wel bijzondere uitzichten op (én mooie plaatjes). Heerlijk om enkele uren op een uitkijkpunt te zitten en te blijven kijken naar Machu Picchu in zijn verschillende gedaantes. Dat is nog ´ns een manier om een zondag door te brengen!

Ondertussen heb ik er weer een week taalles in Cusco opzitten. Komende week verhuis ik met een groep studenten naar een andere locatie van de school, in een dorp op een uur reizen van Cusco. Het huis waar les wordt gegeven en waar we ook verblijven, is gelegen in de Heilige Vallei, een gebied waar je heerlijk kan fietsen, wandelen en relaxen. Verandering van decor, zeg maar...

De laatste week van februari reis ik van Cusco naar La Paz, via het Titicacameer. Waarschijnlijk maak ik nog een omweg naar Arequipa, de stad van waaruit je de Colca Canyon kan bezoeken. Om condors te spotten...

Al die omzwervingen betekenen dat er een tijd radiostilte zal zijn op mijn weblog. Over twee weken ben ik in La Paz, en dan kan ik meer vertellen over de plek waar ik zeven maanden wil gaan werken. Ik ben erg benieuwd en tel stiekem af naar maart...

Tot dan: het allerbeste voor jullie! Tot later...

Cusco aan m´n voeten...

Cusco past me precies! Zes dagen geleden ben ik hier geland, na een broeierige nacht in Lima. Het gaat me goed, op wat verschijnselen van hoogteziekte tijdens de eerste dagen na. Mijn leven is eenvoudig en precies waar ik voor ging: ’s ochtends vier uur Spaanse les, lunchen, wat rondwandelen in de stad, zittend op een bankje mensen kijken en dingen overdenken. In mijn hoofd spelen zich filmpjes af van bijzondere momenten van de afgelopen weken. Heerlijk nagenieten zo. O ja, studeren moet ik ook…
De talenschool waar ik les heb, ligt tegen één van de heuvels aan en levert een uitzicht zoals op de foto, maar dan 180 graden rond. Ik kan blijven kijken…
De andere studenten zijn jong en ik ben blij dat ik geen 21 meer ben. Bijzonder om te ervaren hoe anders ik tegen mijn tijd hier aankijk... Niemand is voor een jaar op pad, en zeven maanden vrijwilligerswerk gaan doen is andere koek dan waar de meesten voor gaan. Een andere keuze dus... Ik haal het beste uit mijn contacten in de school, maar ben ook erg blij met mijn eigen plekje in een hostel vlakbij.
Zaterdag ga ik naar Machu Picchu! De vierdaagse wandeltocht daarheen kan ik helaas niet maken, omdat februari de enige maand is waarin het pad gesloten is (omwille van het regenseizoen, én om jaarlijks meer dan 400 kilogram afval weg te halen). Maar de trein brengt me er ook, en de rit daarheen schijnt overweldigend te zijn. Ik ga het meemaken! En ik laat jullie horen hoe het was in een volgend schrijfsel. Hasta pronto!