Cusco aan m´n voeten...

Cusco past me precies! Zes dagen geleden ben ik hier geland, na een broeierige nacht in Lima. Het gaat me goed, op wat verschijnselen van hoogteziekte tijdens de eerste dagen na. Mijn leven is eenvoudig en precies waar ik voor ging: ’s ochtends vier uur Spaanse les, lunchen, wat rondwandelen in de stad, zittend op een bankje mensen kijken en dingen overdenken. In mijn hoofd spelen zich filmpjes af van bijzondere momenten van de afgelopen weken. Heerlijk nagenieten zo. O ja, studeren moet ik ook…
De talenschool waar ik les heb, ligt tegen één van de heuvels aan en levert een uitzicht zoals op de foto, maar dan 180 graden rond. Ik kan blijven kijken…
De andere studenten zijn jong en ik ben blij dat ik geen 21 meer ben. Bijzonder om te ervaren hoe anders ik tegen mijn tijd hier aankijk... Niemand is voor een jaar op pad, en zeven maanden vrijwilligerswerk gaan doen is andere koek dan waar de meesten voor gaan. Een andere keuze dus... Ik haal het beste uit mijn contacten in de school, maar ben ook erg blij met mijn eigen plekje in een hostel vlakbij.
Zaterdag ga ik naar Machu Picchu! De vierdaagse wandeltocht daarheen kan ik helaas niet maken, omdat februari de enige maand is waarin het pad gesloten is (omwille van het regenseizoen, én om jaarlijks meer dan 400 kilogram afval weg te halen). Maar de trein brengt me er ook, en de rit daarheen schijnt overweldigend te zijn. Ik ga het meemaken! En ik laat jullie horen hoe het was in een volgend schrijfsel. Hasta pronto!